Auteur, filosoof en psycholoog Ian McGilchrist beargumenteert in zijn boek dat de rechterhersenhelft belangrijker is dan de linkerhersenhelft. In tegenstelling tot wat de moderne psychologie beschouwt: de linkerhersenhelft zou dominant zijn omdat het verantwoordelijk is voor logisch denken en probleemoplossing.
Vandaar de titel van zijn boek: The master and his emissary. De onderdaan (de linkerhersenhelft) is in onze samenleving belangrijker geworden. Deze hersenhelft heeft de macht gegrepen ten koste van zijn meester: de rechterhersenhelft. In tegenstelling tot deze misvatting stelt McGilchrist dat de rechterhersenhelft in feite dominant is ten opzichte van de linkerhersenhelft, zoals blijkt uit de rol die deze speelt bij ons aandachtsvermogen, onze waardeoordelen en ons begrip van betekenis.
Hersenhelften: links vs. rechts
McGilchrist gebruikt een dik boek waarin hij zijn onderzoeken toelicht. Wat mij het meest aanspreekt is een plaatje dat hieruit voortkomt. Ik gebruik het vaak in mijn trainingen. Hij gebruikt een prachtige metafoor!
Mijn parafrasering: Links, niets is in orde. Rechts wordt niets vergeten. Het engelse origineel is veel mooier (zie hierboven). Wat we in onze samenleving vaak doen, is “zoeken naar wat er niet klopt.” Dat is typisch linkerhersenhelft. Het gaat over weten van het onderwerp, waar je nu tegen aanbotst. En vanuit de neurologische onderzoeken weten we dat ons brein constant aannames doet op basis van halve zinnen, waarnemingen en gedachtes daarover. Elke seconde maakt ons brein gigantisch veel besluiten. Dat kan het alleen doen, door telkens uit “HOKJES” te putten. “Oh, dat is dat hokje!” Bam. Aanname ingevuld en op gereageerd. De linkerhersenhelft is vooral gefocust op het verleden of de toekomst. Niet op het NU.
In de linkerhersenhelft zit volgens McGilchrist feitelijk maar één emotie: boosheid. De rechterhersenhelft gaat juist over heelheid, je volstrekte uniekheid, de ervaringen in het hier en nu en alle emoties die je daarbij ervaart. Wanneer je iets wil leren over de situatie, spreek dan je rechterhersenhelft aan door te vertragen. Adem te halen en in contact te komen met je lichamelijke waarnemingen. Wanneer je dat gedaan hebt, maak dan contact met de ander en blijf waarnemen.
Ervaar wat helpend is voor jou én de ander
Dan geef je de meester weer zijn ware invloed en gebruik je de onderdaan (je linkerhersenhelft) om je brein te helpen snappen wat er aan de hand is. Probeer het gerust, het werkt echt! In Transactionele Analyse is ons doen, denken en voelen gericht op het geven van permissie (compassie) aan jezelf en anderen om te zijn en om in contact het denken en doen in balans te brengen.
Ik ben benieuwd hoe je dit stuk ervaart en wat je hier van leert! Zeg je er iets over, in de comments?
